Registreren
We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Het recht op ‘islamkritiek’ is vastgelegd in de grondwet. Net als het recht om bijvoorbeeld het christendom, het jodendom en het hindoeïsme kritisch te beschouwen. Maar het is mogelijk dat dit niet zo is in alle landen waarmee Nederlandse politici gesprekken voeren. Waarom leverde de PVV een motie, waarin opgegeven wordt wat politici in bilaterale gesprekken moeten zeggen over ‘islamkritiek’? En waarom stemden Kamerleden daar voor, of tegen?

De motie

PVV’er De Roon diende de motie in naar aanleiding van het Notaoverleg op 5 november. De context zou zijn het kunnen bespreken van mensenrechten in het buitenland door Nederlandse politici. De Roon wilde vastgelegd hebben dat er, bij gesprekken met islamitische leiders, gezegd wordt dat ‘islamkritiek’ deel uitmaakt van de vrijheid van meningsuiting, als die gesprekken over mensenrechten gaan. De motie werd aangenomen, dus moeten bewindslieden nu in dergelijke gesprekken steeds zeggen dat ‘islamkritiek’ deel uitmaakt van de vrijheid van meningsuiting?

Op Twitter reageerde een van de vóórstemmers, Henk Krol (50PLUS), met een opmerking die niet over de situatie van de motie ging, maar over een meer algemene insteek. Waarom zou je wel kritiek mogen hebben op de kerk, maar niet op de islam? De vraag is overbodig, want kritiek op de islam, het christendom, het jodendom, enzovoort is al vastgelegd in de wet.

Voor- en tegenstemmers

Hebben de vóórstemmers de motie niet of niet goed gelezen? Lazen ze wellicht alleen de titel? Of menen deze partijen (SGP, FVD, 50PLUS, CDA, CU, VVD, PVV) werkelijk dat politici in gesprekken met islamitische leiders over mensenrechten steeds moeten zeggen dat ‘islamkritiek’ deel uitmaakt van de vrijheid van meningsuiting?

Motie van De Roon (PVV), voor- en tegenstemmers.

Motie van De Roon (PVV), voor- en tegenstemmers.

Instinkertje voor populistisch gebruik

Een plaatje zoals hierboven, met de uitslag van het stemmen, wordt via social-media veelvuldig verspreid. In dit plaatje zie je alleen de titel van de motie: ‘Motie De Roon over islamkritiek als onderdeel van de vrijheid van meningsuiting’. De tekst, die gaat over bilaterale overleggen met ‘islamitische landen’ waarin de mensenrechten ter sprake komen, wordt er in de meeste gevallen niet bij gegeven. Wie niet verder kijkt, denkt dat de tegenstemmende partijen tegen de statement in de titel zijn. Wie maakt eigenlijk die titels?

‘Islamkritiek’ is kritiek op de islam?

‘Islamkritiek’ is een samenstelling die lijkt op literatuurkritiek en toneelkritiek: kritische, meestal bewijsbare, beschouwingen waarin feiten door een deskundige worden geanalyseerd en geïnterpreteerd. Deze beschouwingen kunnen leiden tot inhoudelijke discussies tussen mensen met verschillende stellingnames. Niets is minder waar voor wat betreft de term ‘islamkritiek’. Dit woord betekent voor de meeste gebruikers ervan niets anders dan je gal spuien over moslims en de islam.

Foto: Pexels.com