Registreren
We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Is de politieke partij DENK goed of slecht voor de integratie van Turkse Nederlanders? Mohammed Akkari constateert een aantal belangrijke ontwikkelingen die een antwoord geven op deze vraag.

We horen en lezen laatste tijd veel over hoe DENK het bewijs is dat Integratie is mislukt. Dat DENK een cluppie Turken/Allochtonen bijeen is dat niets heeft met Nederland en eigenlijk bedoeld is om Turks politiek naar Nederland te importeren. Daar wil ik dus effkes op in gaan.

Dit schrijven is geen stemadvies voor of tegen DENK, het is geen inhoudelijke behandeling van haar standpunten, geen reflectie op haar politieke strategie of een bezinning op haar doen en laten. Waar het mij in dit schrijven over gaat is het “fenomeen” DENK en hoezeer dit fenomeen verkeerd begrepen wordt.

Wat we falen te begrijpen is dat DENK juist een motor voor integratie is gebleken. Voor een lange tijd leefden, vooral, Turkse Nederlanders in een soort parallelle realiteit. De Turkse taal, cultuur en identiteit moesten koste wat kost niet vergeten worden en daar werd veel op ingezet. Onderlinge gesprekken vonden plaats in het Turks, politieke discussies gingen over de stand van zaken in Turkije en voetbal bestond uit de Süper Lig.

Sinds de komst van DENK, en dit is precies waarom het opeens opvalt, is er iets nieuws gaande. Turkse Nederlanders, vooral jongeren, beseffen ineens hoe Nederlands ze wel niet zijn. Geïnspireerd door het figuur Kuzu denken zij mee over Nederlandse zaken. Vormen zij meningen over alledaagse zaken en zien wij dat zij het ook uiten.

Zelfs in interne Turkse kringen valt die evolutie op. Ineens gaan gesprekken over “onze” rol en plaats in Nederland. We zien gesprekken over de arbeidsmarkt, ouderenzorg, racisme, homorechten, noem maar op.

CHP/MHP/AKP ruzie-discussies maken plaats voor DENK/PvdA/GroenLinks gekibbel. Galatasaray, Fenerbahçe en Beşiktas blijven boven (Turkaay altayd nümmer 1) maar ook ADO, Feyenoord en Ajax hebben terrein gewonnen.

De opkomst van Turkse Nederlanders in de afgelopen verkiezingen zijn daar ook het bewijs voor. Harde cijfers kan ik niet vinden, maar in mijn directe omgeving merk ik hoeveel meer geëngageerd zij zijn bij de verkiezingen.

Waar het op neerkomt; DENK heeft niet bewezen dat integratie is mislukt, maar heeft deze juist een duw in de rug gegeven. Het probleem zit hem juist in hen die liever niet hadden dat zij meededen. Dat zij slechts stemmen wanneer nodig en verder in hun cocon terugtrokken.

Of DENK de strijd der tijd wint en op de lange termijn overleeft weet ik niet. Heb zelf ook twijfels over de partij. Wat ik echter wel zeker weet is dat Turkse Nederlanders een Nederlands politieke bewustzijn hebben gecreëerd. Dit manifesteert zich nu nog in DENK, maar naarmate de tijd vordert zal dit meer fluïde zijn. Zullen zij meer en meer hun eigen ideeën en preferenties hebben. Misschien blijft dat bij DENK, misschien rolt het uit over ook andere partijen. Zo zal de democratie meer en meer representatief zijn.

Stop dus de aanval op DENK puur op haar achtergrond. Stop met doen alsof zij de integratie de kop in hebben gedrukt. Respecteer en waardeer juist dat dat deel van de samenleving ook haar democratische recht (en wellicht plicht) uitoefent en maak haar helemaal af op haar standpunten. Niets anders.

Foto: Roel Wijnants