Registreren
We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

De demonstraties in Iran worden door veel mensen gezien als een complot van westerse landen en Israël tegen een ‘anti-imperialistische regering’. Sangar Paykhar gelooft daar niets van. Hij stelt dat als westerse landen zonder geweld bijdragen aan de val van het regime van Ayatollah’s dan zal dat gunstig uitpakken voor Iran en alle omringende landen.

Sinds de Iraanse revolutie van de radicale sjiitische geestelijken in 1979 is het Midden-Oosten veranderd in een brandhaard waar op verschillende fronten wordt gevochten tussen soennieten en sjiieten. De Ayatollah’s in Iran zijn namelijk aanhangers van de meest extremistische stroming die alle soennieten verketteren en het vervloeken van vrouwen van profeet Mohammed (vzmh) en zijn metgezellen als aanbieding beschouwen. Sinds de revolutie hebben de geestelijke leiders in Iran geprobeerd om hun sektarische doctrines te verspreiden in alle omringende landen. Dat heeft geleid tot toename van sektarisch geweld tussen sjiieten en soennieten.

Revolutionaire Garde
Daarnaast is de politieke ideologie van de Ayatollah’s ontwikkeld naar het model van de communistische bewegingen uit de 20ste eeuw. De geestelijke leiders in Iran beschouwen hun beweging als een revolutionaire politieke partij die een soort antikapitalistische en anti-imperialistische strijd aan het voeren is. Daarom onderhoudt Iran nauwe banden met andere tirannieke regimes die door socialisme en communisme zijn geïnspireerden. De beruchte Revolutionaire Garde van Iran functioneert als de SS van Nazi Duitsland. De organisatie wordt ingezet bij conflicten in omringde landen. De garde traint milities die deelnemen aan conflicten in Jemen,Irak, Syrië en in verleden, in Libanon en Afghanistan. De religieuze en politieke overtuigingen van de aanhangers van Ayatolllah’s in Iran zorgen ervoor dat zij alles door een extreem sektarische en politiek dogmatische bril zien. Daarom heeft Iran sinds 1979 een buitengewoon gevaarlijke buitenlands beleid gevoerd.

Hezbollah
De bemoeienis van Iran met de burgeroorlog in Libanon heeft geleid tot de creatie van de terreurorganisatie Hezbollah. De sektarische terroristen hebben in het Zuiden van Libanon een parallelle regering gevormd met eigen leger die de autoriteit van de centrale regering ondermijnt. In Afghanistan heeft Iran tijdens de oorlog tegen de Russen in de jaren 80 de sjiitische minderheid gemobiliseerd onder leiding van Abdul Ali Mazari. Hij heeft tijdens de burgeroorlog in de jaren 90 zich schuldig gemaakt aan grootschalige schending van mensenrechten tegen de Soennieten in de hoofdstad van Afghanistan. De gemilitariseerde en sektarische beweging Hizbe Wahdat in Afghanistan en de Libanese Hezbollah worden door Iran tot de dag van vandaag gebruikt om het tirannieke regime van dictator Bashar al Assad te steunen bij de burgeroorlog in Syrië.

Jemen
Los van Libanon en Afghanistan wordt er in Jemen momenteel een bloedige oorlog uitgevochten tussen de proxies van Saoedi-Arabië in Iran om sektarische redenen. Het regime van de Ayatollah’s financiert het verspreiden van hun extremistische ideologie vanuit de stad Qom. Daar bevindt zich de meest invloedrijke ‘universiteit’ waar sjiieten uit Jemen, Libanon, Pakistan, Afghanistan en Irak op de kosten van de Iraanse burgers worden getraind om hun ideologie te verspreiden. Het gif uit Qom heeft gezorgd voor een bloedige oorlog tussen sjiieten en soennieten in Irak na de val van Saddam regime.

Saoedi-Arabie
In de conflicten waar Iran aan heeft bijgedragen zijn ook andere partijen betrokken, zoals Saoedi-Arabië, Verenigde Staten en Israël. Maar de sektarische aard van de conflicten waarbij er voornamelijk tussen sjiieten en soennieten wordt gevochten, is een relatief nieuw fenomeen. Voor de opkomst van het regime van de ayatollah’s in Iran werd er namelijk geen oorlog gevoerd tussen sjiieten en soennieten in het Midden-Oosten. Als er sprake was van sektarisch conflict, dan was dan nooit zo gewelddadig en grootschalig als nu. De voorstanders van het regime in Iran wijzen met beschuldigende vinger naar soennieten en voornamelijk Saoedi-Arabië. Daarbij gaan ze voorbij aan het feit dat voor de revolutie van ayatollah’s in Iran, bestond Saoedi-Arabië en alle andere soennitische regimes in islamitische landen en er was geen sprake van sektarische oorlogen tussen sjiieten en soennieten. De oorlogen braken uit nadat Iran begon met verspreiden van extremistische variant van sjiisme in omringende landen.

Mensenrechten
Los van de sektarische aspect van het regime in Iran, is het in dat land slecht gesteld met de rechten van alle burgers. Niet alleen de soennitische minderheden maar ook sjiieten en aanhangers van andere religieuze en niet-religieuze overtuigingen worden onderdrukt en uitgebuit door de ayatollah’s. Alle burgers zijn in Iran namelijk verplicht om een deel van hun inkomsten af te staan aan de religieuze autoriteiten. Zelfs als het economisch slecht gaat met het land zoals dat nu het geval is. Het is daarom in het belang van Iraanse burgers en alle omringende landen als het regime in Iran ten val komt.

Syrie
Als Iran stopt met steunen van tirannie in Syrië en ophoudt met stoken van sektarische conflicten, dan zal dat leiden tot een afname van geweld en instabiliteit in de regio. Iran is een welvarend land met vrij hoog opgeleide bevolking die buitengewoon getalenteerd is. Het volk in Iran is in staat om op een vreedzame en verdraagzame wijze buitenlands beleid te voeren. De internationale gemeenschap moet daarom gezamenlijk optreden om op een vreedzame manier bij te dragen aan een transitie in Iran.

Verenigde Staten
In afgelopen decennia hebben westerse landen onder leiding van Verenigde Staten geprobeerd om regimes in verschillende landen te vervangen en dat ging gepaard met veel geweld. Daarnaast hebben westerse landen op zelfzuchtige en kortzichtige wijze gehandeld en dat heeft geleid tot oorlogen en opkomst van terrorisme. De demonstraties in Iran geven de internationale gemeenschap de kans om de fouten die in Afghanistan, Irak, Syrië en elders zijn gemaakt recht te zetten. Een positieve houding van westerse landen is in het belang van alle partijen die niet gebaat zijn bij voortzetting van oorlog en conflict in Midden-Oosten. Terwijl het regime van de ayatollah’s in Iran gesteund worden door landen die mensenrechten niet respecteren en zich grootschalig schuldig maken aan vervolging van eigen burgers, kunnen westerse landen zich van hun beste kant laten zien en moreel leiderschap tonen door bij te traden aan een transitie in Iran.

Demonstraties
Momenteel zijn de ayatollah’s bezig met mobiliseren van hun milities en de gewapende strijdkrachten om de demonstraties met geweld neer te slaan. Als de ayatollah’s daarin slagen en het regime dit overleeft, dan wordt er een belangrijk kans gemist om veel schade wat er in afgelopen decennia is aangericht in het Midden-Oosten recht te zetten. De zogenaamde oorlog tegen terrorisme, opkomst van extremistische organisaties als Al Qaeda, ‘de Islamitische Staat’ en het huidig vluchtelingenproblematiek in Europa zijn allemaal gelinkt aan verkeerd beleid van westerse landen in het Midden-Oosten. Daarom is ingrijpen in Iran een belangrijke stap in de juiste richting. Het is nu aan westerse landen om te laten zien dat zij genoeg moed en inzicht hebben om de juiste beslissing te nemen.

Foto: en.putin.kremlin.ru